Συμπληρώθηκαν 190 χρόνια από το «έγκλημα καθοσιώσεως» του Ιωάννη Καποδίστρια

… ουδέ διαφεύγει την γνώσιν σας, ότι εν από τα συστατικά και χαρακτηριστικά των Εθνών είναι και το Νομισματοκοπείον. (Καποδίστριας, Δ΄ Εθνοσυνέλευση Άργους, Ιούλιος 1829)

1η Οκτωβρίου 1829: Η ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ «ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΘΟΣΙΩΣΕΩΣ»;

Είδαμε ότι την 28/9/1829 εκδόθηκε το διάταγμα για την κυκλοφορία του ελληνικού νομίσματος. Η επίσημη κυκλοφορία του έγινε την 1/10/1829.

Είδαμε επίσης ότι η αναγγελία αυτή ήταν κάτι παραπάνω από την σταγόνα που ξεχείλησε το ποτήρι της οργής των κοραϊστών. Όπως επιβεβαίωσαν αργότερα ο Τρικούπης (1857), ο Thiersch (1833) και -πρώτος απ’ όλους- ο ίδιος ο Κοραής (1830) η κίνηση αυτή του Καποδίστρια συνιστούσε «έγκλημα καθοσιώσεως». Περισσότερα για το θέμα μπορείτε να δείτε εδώ.

Δεν χρειάζεται μεγάλη ανάλυση για να εξηγηθεί η οργή του Κοραή. Το ότι ο Καποδίστριας έβαλε στο νόμισμα το όνομά του είναι πρόσχημα, γιατί άμεσα φαίνεται ότι τον Κοραή ενοχλεί ο Φοίνικας ως σύμβολο. Δεν εξηγεί όμως τι τον ενοχλεί στον φοίνικα. Δεν λέει ότι το σύμβολο αυτό εκφράζει την μια παράταξη της Φιλικής Εταιρείας, γιατί τότε θ’ αναγκαστεί να πει και ποια είναι η άλλη και σε τι διαφωνούν. Έτσι, περιορίζεται στην τακτική της συκοφάντησης. Ο Καποδίστριας είναι ένας «χριστιανός νεκροθάφτης» ή «χριστιανός τουρκίζων», δηλαδή ένας χριστιανός που εξαπατά την πατρίδα για ίδιον όφελος ή ένας χριστιανός τύραννος. Και επειδή οι δυο έννοιες είναι απολύτως ασύμβατες μεταξύ τους, καταφανώς ο Κοραής κατηγορεί τον Καποδίστρια ότι δεν είναι καλός χριστιανός (όπως εκείνος). Είναι ακόμα πολλές οι πηγές που θεωρούν τον Κοραή ως πιστό χριστιανό. Οι περισσότερες καλούν ως μάρτυρα τον ίδιο. Αυτό εμποδίζει την συζήτηση και αποτρέπει την περαιτέρω διείσδυση στα -έτσι κι αλλιώς- πολύπλοκα γεγονότα της Επανάστασης. Συνέχεια

Advertisements
Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

«Να έμβουν εις κυκλοφορίαν τα εθνικά νομίσματα» – 190 χρόνια από το διάταγμα του Καποδίστρια που εξόργισε τους κοραϊστές

Στις 28 Σεπτεμβρίου 1829, με βάση το Ζ΄ Ψήφισμα της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης, ο Ιωάννης Καποδίστριας δίνει διαταγή να κυκλοφορήσει το εθνικό νόμισμα των Ελλήνων: ο Φοίνικας !

Είναι βέβαιο ότι η σημερινή Ελληνική Πολιτεία θα τηρήσει σιγή ιχθύος για την «ασήμαντη» επέτειο. Είναι η Πολιτεία που επίσημα -πλέον- ενστερνίζεται το δόγμα «δανείζομαι, άρα, υπάρχω», αφού έχει υιοθετήσει την ισοδυναμία «δανειστές=θεσμοί». Εφόσον στον σύγχρονο κόσμο η οικονομία ορίζει την δημοκρατία, εφόσον πριν λίγα χρόνια η Ελλάδα υπέστη το πραξικόπημα της ΕΚΤ και της ΤτΕ, εφόσον η παρολίγον αποτυχία της Επανάστασης του 21 οφείλεται στο δάνειο του Λονδίνου και στο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα που το νομιμοποίησε, οι Έλληνες πρέπει να συνεχίσουν να αγνοούν την ιστορία της ανεξαρτησίας τους, που ταυτίζεται και με την οικονομική τους ανεξαρτησία.

Συνέχεια

Posted in Uncategorized | 2 Σχόλια

Συζήτηση πολιορκούμενων – πολιορκητών δέκα μέρες πριν την άλωση της Τριπολιτσάς (Ιωάννης Φιλήμων)

Ιωάννης Φιλήμων

Στον Δ΄ τόμο του δεύτερου δοκιμίου του ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων περιγράφει μέρος -προφανώς- της πρώτης διαπραγμάτευσης που είχαν οι Τούρκοι με τους Έλληνες λίγο πριν πέσει η Τρίπολη (1861, σ. 209-212). Σε μια συζήτηση της οποίας ηγέτης είναι ο ολιγόλογος Κολοκοτρώνης, ο Φιλήμων επιλέγει να αναδείξει ως πρωταγωνιστή τον Αναγνωστόπουλο. Ο λόγος είναι απλός: θέλει να τονίσει την ταυτότητα της Επανάστασης. Στο συμπέρασμα αυτό οδηγεί και μια υποσημείωση-πρόσχημα του Φιλήμονα σχετικά με την προσπάθεια «υποβάθμισης του Υψηλάντη» από τον επίσκοπο Γερμανό. Ο Φιλήμων κάθε άλλο παρά ψεύδη συνήθιζε να καταγράφει. Σκοπός του είναι η ανάδειξη της πραγματικής (ή μάλλον της αυθεντικότερης) Φιλικής Εταιρείας μετά την διαμάχη δεκαετιών μεταξύ Αναγνωστόπουλου και Ξάνθου. Ενώ ο Φιλήμων στο τέλος του Δ΄ τόμου περιγράφει την ύλη του επόμενου τόμου, ξέρει ότι συνέχεια δεν θα υπάρξει. Φροντίζει λοιπόν να ξεκινήσει τον τελευταίο του τόμο με κλήση ενός νεκρού μάρτυρα: του Τσακάλωφ, που θα πιστοποιούσε, αν ζούσε, ποια ήταν η αληθινή Εταιρεία και ποιον στόχο επεδίωκε μέσα από την Επανάσταση. Μετά τα διαρκή υπονοούμενα για την Καποδιστριακή Φιλική Εταιρεία, ο Φιλήμων παραθέτει ντοκουμέντα μιας ξεχασμένης υπόθεσης: του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου στο Παρίσι, στο οποίο μετείχε ο Τσακάλωφ. Αυτό γινόταν στην περίοδο κατά την οποία η ρωσική πολιτική επιζητούσε ένα γαλλοκεντρικό εταιρικό αντίβαρο στην υποχρεωτική -από το 1807- συμμαχία του τσάρου με τον Ναπολέοντα. Το Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο, που είχε αποδοκιμάσει έντονα ο Κοραής, έπαψε να χρειάζεται το 1813, όταν ο Ναπολέων, ηττημένος στην Ρωσία, βάδιζε προς την έξωση. Να λοιπόν που το κεφάλαιο «άλωση της Τριπολιτσάς» έγινε αφορμή να ξαναβγάλει ο Φιλήμων στην επιφάνεια την λεγόμενη «Φιλική Εταιρεία».
Συνέχεια

Posted in Uncategorized | 1 σχόλιο

Δημήτριος Αινιάν: Η άλωσις της Τριπολιτσάς (23/9/1821)

[ΠΡΩΤΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ]

Όταν το σύνθημα της επαναστάσεως εδόθη πλέον καθ’ όλην την Πελοπόννησον, οι κατά τας επαρχίας αυτής Έλληνες επεχείρησαν αμέσως την καταστροφήν των εις τας πόλεις εκάστης επαρχίας Οθωμανών. Το έργον τούτο δεν ήτο πολύ δύσκολον· διότι ο αριθμός των Ελλήνων ήτο πολύ ανώτερος του των Οθωμανών· εκ των τελευταίων δε τούτων οι μεν προκαταληφθέντες ανέτοιμοι προς αντίστασιν παρεδόθησαν αμέσως εις την διάκρισιν των Ελλήνων, ή κατεσφάγησαν καταπολεμηθέντες, οι δε απεκλείσθησαν εις τα οποία κατείχον φρούρια και δέφυγον προς ώραν την καταστροφήν, παρεδόθησαν όμως ακολούθως. Αλλά το κέντρον της κατά την Πελοπόννησον Οθωμανικής εξουσίας, η Τρίπολις, δεν παρείχεν ουδεμίαν ελπίδα ταχείας υποταγής.

Η πόλις αύτη εκατοικείτο υπό μέγαν αριθμόν Οθωμανών· ήσαν δε εν αυτή και στρατεύματα Οθωμανικά, όσα συνήθως συνώδευον την οθωμανικήν εν αυτή εξουσίαν, προσετέθησαν δε και οι κάτοικοι των πόλεων Λεονταρίου, Φαναρίου, Καρυταίνης και Σπάρτης, ώστε ο αριθμός των κατά την πόλιν ταύτην Οθωμανών, όσοι εδύναντο να φέρουν όπλα, υπερέβαινεν ήδη τας δεκαπέντε χιλιάδας. Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Η 14η Σεπτεμβρίου της Ελληνικής Επανάστασης – Ερωτοαπαντήσεις ιστορίας

Εφοδιαστικό έγγραφο φιλικού (κρυπτογραφημένο αποδεικτικό της μύησης)

ΕΡ. Σύμφωνα με την αγγλόφωνη και την ελληνόφωνη Wikipedia η Εταιρεία των Φιλικών ιδρύθηκε στην Οδησσό στις 14 Σεπτεμβρίου 1814 από τους Σκουφά, Τσακάλωφ, Ξάνθο. Είναι αλήθεια;

ΑΠ. Ποιο απ’ όλα;

Ότι τρεις μικροέμποροι, υπάλληλοι, φοιτητές ίδρυσαν τον φορέα της Επανάστασης;

Κανένα απολύτως τεκμήριο δεν υπάρχει. Το δεχόμαστε ως προφορική παράδοση, η οποία συνοδεύεται από γραπτή αφήγηση του Ξάνθου, του Αναγνωστόπουλου, του Σούτσου, του Κουμπάρη, του Χριστόπουλου, του Ν. Υψηλάντη και άλλων. Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Ξαφνικά, όλοι οι εθνομηδενιστές, έγιναν …ειδικοί στο 1821

Γράφει ο Χαράλαμπος Μηνάογλου

Παντού άρχισαν από το καλοκαίρι να συγκροτούνται επιτροπές “ειδικών” για το 1821!

Καθηγητές που για δεκαετίες ΔΕΝ διδάσκουν την περίοδο της Επανάστασης με το πρόσχημα ότι δεν είναι της ειδικότητάς τους (αυτοί της Τουρκοκρατίας κλείνουν τα μαθήματα στις παραμονές της Επανάστασης και αυτοί του νεοελληνικού κράτους τα αρχίζουν από το 1833) εμφανίζονται μέλη επιτροπών για το 1821!

Και αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι, που καθοδηγούσαν τους φοιτητές τους σε διπλωματικές, μεταπτυχιακές και διδακτορικές διατριβές μακρυά από την Επανάσταση, σήμερα ανακοινώνουν ότι έχουν και υποψήφιους διδάκτορες που εκπονούν θέματα για το 1821! Κατά περίσταση χορεύουν κάθε χορό. Τους ξέρουν όλους (τίποτε δεν ξέρουν, αλλά στηρίζονται στην άγνοια των πολλών). Ακόμη και ιστορικοί του 20ου αιώνα και πρώην υπουργοί τρέχουν προγράμματα για το 1821! Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Από την υποχώρηση του Ιουδαϊσμού στην επικράτηση του Σιωνισμού (π. Σάββας ο Αγιορείτης)

Η ιστορία που άρχισε ως αντίδραση στην εμφάνιση του Χριστού και κορυφώθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα. Πώς και γιατί οι καμπαλιστές-εωσφοριστές κυριαρχώντας μέσα στη Μασονία, εμφάνισαν την οικογενειακή Τυραννική Τραπεζοκρατία ως μια λαϊκότροπη Φιλελεύθερη Δημοκρατία (αρχές 19ου αιώνα), δημιουργώντας στη συνέχεια την εικονική μάχη «σοσιαλισμός εναντίον καπιταλισμού». Ο Ιουδαϊσμός (η πίστη στην Π. Διαθήκη) υποχώρησε προ πολλού μέσα στον Εβραϊσμό. Σταδιακά επικράτησε ο Ταλμουδισμός και ο Καμπαλισμός, οι οποίοι μέσω της πολιτικής, της δημοσιογραφίας, της εκπαίδευσης οδηγούν τον άνθρωπο στο να απομακρυνθεί από τον Θεό. Καθοδηγητής των Ταλμουδιστών-Καμπαλιστών (Σιωνιστών) είναι ο Εωσφόρος, δηλαδή, ο Διάβολος, ο διαχρονικός εχθρός του ανθρώπου. Πείθοντας πολλούς ότι δεν υπάρχει, ο εχθρός του ανθρώπου κυριαρχεί όλο και περισσότερο πάνω στο -ανήμπορο ν’ αντιδράσει- ανώτερο δημιούργημα του Θεού. Ο πατέρας Σάββας ο Αγιορείτης εξηγεί την σύγχυση που βιώνει ο μέσος άνθρωπος του δυτικού πολιτισμού. Είναι η σύγχυση που απορρέει από δύο καλλιεργημένες πεποιθήσεις: Α) Ότι ο πνευματικός κόσμος είναι ανύπαρκτος ή εξαρτώμενος από τον υλικό και Β) Ότι ο υλικός κόσμος αδυνατεί να αποδείξει την ύπαρξη ενός καθαρά πνευματικού κόσμου.

Συνέχεια

Posted in Uncategorized | 1 σχόλιο