Η Συμφωνία των Πρεσπών ενισχύει τον Τουρκικό Επεκτατισμό

Οι όροι «Macedonia, Macedon» δεν περιλαμβάνονται στη συνθήκη του Βουκουρεστίου 1913

Ιωάννης Δ. Παπακωνσταντίνου

Παρότι υποτίθεται (κατά δηλώσεις μελών τής  Ελληνικής «κυβέρνησης») 1 ότι η Απειλή εξ Ανατολών, και δη η αυξανόμενη στρατιωτική και πολιτικοοικονομική επιρροή τής Τουρκίας στη fYROM, απετέλεσε τήν (δήθεν) πρωταρχική αιτία για τήν εσπευσμένη συνυπογραφή και κύρωση τού εν λόγω προσυμφώνου, εντούτοις η σχετική συζήτηση στη «βουλή» τών Ελλήνων περί τής «Συμφωνίας τών Πρεσπών» διεξάγεται εκτός θέματος: Ούτε ένας «βουλευτής» δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται ή να εγείρει, έστω και εν παρόδω, τό μείζον θέμα τών επιπτώσεων που θα έχει αυτό τό προσύμφωνο επί τών Ελληνο-Τουρκικών σχέσεων, και συγκεκριμένα επί τής γεωστρατηγικής και στρατιωτικής Απειλής εξ Ανατολών κατά τής Ελλάδος. Συνέχεια

Advertisements
Posted in Uncategorized | 1 σχόλιο

Γράμμα στον κύριο Νίκο Γκάτσο από τον κύριο Γιώργο Ανδρέου

Το σπασμένο βιολί του κόσμου ακόμα ουρλιάζει
Στα νωπά σπαρμένα χωράφια η μέρα χαράζει
Φαντάροι χορεύουν τις νύχτες σε άδειες ταβέρνες
Δελφίνια στο πέλαγο μόνα, νεράκι στις στέρνες
Νησιά ταξιδεύουν στον ήλιο, κανείς δε μιλάει
Την Άνοιξη όλοι προσμένουν
Κι αυτή προσπερνάει

Όλα κύριε Νίκο είναι εδώ
Όπως τα άφησες εσύ κι όπως τα ξέρεις
Από της λύπης τον καιρό
Κι όταν γυρίσεις και σε δω
Μέσα στη στάμνα τη χρυσή νερό να φέρεις
Της λησμονιάς πικρό νερό Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

«Το 1821 η συνείδηση του Έλληνα ήταν αυτοκρατορική»

Χρησιμοθηρία ή αλήθεια; Ο Χρήστος Γιανναράς αναλύει τον επαναστατικό στόχο του 1821. Μιλάει για την «επαρχιωτική συνείδηση» που σταδιακά διαμορφώθηκε στον Έλληνα του 20ου αιώνα από το ελληνικό έθνος-κράτος και οδήγησε στην ατομιστική κοινωνία και την Ελλάδα-Επαρχία της Ε.Ε. Εξηγεί τον υπερεθνικό στόχο του 21 που ανάγεται στην βραχύβια αυτοκρατορία του Αλέξανδρου και την μακρόβια της Νέας Ρώμης – Κωνσταντινούπολης. Ο τίτλος του βίντεο είναι κάπως παραπλανητικός. Ενδέχεται κάποιος να εννοήσει ότι αυτοκρατορικό αίτημα δεν υπήρχε το 21, αλλά διαμορφώθηκε το 1844.

Posted in Uncategorized | 1 σχόλιο

«Έτος Φιλικών 21ο» και μια Επανάσταση «όπου μας βγάλει»

Γιατί υπάρχει Εφοδιαστικό έγγραφο της Εταιρίας των Φιλικών που αναφέρει, «έτος Φιλικών 21ο»; *

Εφοδιαστικό έγγραφο φιλικού (κρυπτογραφημένο αποδεικτικό της μύησης)Το 1834, μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, και εν όψει της άφιξης του Όθωνα κυκλοφόρησε άρον-άρον στο Ναύπλιο το «Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Φιλικής Εταιρείας», του Ιωάννη Φιλήμονα, που είχε συλληφθεί μαζί  με τον Κολοκοτρώνη και τον Πλαπούτα, αλλά αφέθηκε ελεύθερος, το οποίο που μας παρουσίασε τον Σκουφά, τον Αναγνωστόπουλο, τον Τσακάλωφ, τον Ξάνθο και την «Φιλική Εταιρεία». Το γεγονός ότι αμέσως «υιοθετήθηκε» ως «αυθεντικό» δείχνει ότι από πίσω του στεκόταν η τότε εξουσία.

Πέντε χρόνια μετά, το 1839 κυκλοφόρησε η «Επιτομή της Ιστορίας της αναγεννηθείσης Ελλάδος αρχομένη από του έτους 1715, και λήγουσα το 1837», του Αμβροσίου Φραντζή, που δικάστηκε μαζί με τον Κολοκοτρώνη και τον Πλαπούτα το 1834, η οποία που μας παρουσίασε μια άλλη αλήθεια. Την επανάσταση του 21 οργάνωσαν ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης (+1816 Κίεβο), ο Αλέξανδρος Ιωάννη Μαυροκορδάτος (+1819 Μόσχα), και ο Ιωάννης Καποδίστριας. Το γιατί εξακολουθούμε να πιστεύουμε τον πρώτο και όχι τον δεύτερο, είναι ένα ακόμα ελληνικό αίνιγμα. Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Πότε είχε δίκιο ο Μπετόβεν για τον Ναπολέοντα; Πριν ή μετά το 1804;

Σε ποια Ευρώπη πίστευε ο Μπετόβεν; Πίστευε στην Γαλλική ή στην Ελληνική Επανάσταση; Σε ποια Ευρώπη τον εντέταξαν τελικά;

Το απόσπασμα από την τηλεταινία Eroica του BBC (2003) μας δίνει ζωντανά ένα πλαίσιο της σχέσης «διανόηση-Γαλλική Επανάσταση», αρκετό ώστε να τεθεί ένα ερώτημα κατανοητό και από τους μη ειδήμονες: Πότε είχε δίκιο ο Μπετόβεν για τον Ναπολέοντα; Όταν τον θεωρούσε ηγέτη των καταπιεσμένων ή όταν τον αξιολογούσε ως έναν ιδιοτελή ηγεμόνα; Όταν του αφιέρωσε την 3η Συμφωνία ή όταν -απογοητευμένος- έσκισε την αφιέρωση; Το κεφάλαιο «Ναπολέων Βοναπάρτης» σχετίζεται άμεσα με την -από τότε- επιδιωκόμενη ευρωπαϊκή ενοποίηση. Και το κεφάλαιο αυτό περιλαμβάνεται στο βιβλίο που περιγράφει την προσπάθεια δημιουργίας ελληνικού κράτους· ενός κράτους άμεσα σχετιζόμενου με την εξέλιξη της Ευρώπης και διαφορετικού απ’ αυτό που τελικά δημιουργήθηκε. Έτσι, το ερώτημα του τίτλου μετατοπίζεται στο σήμερα ως εξής: «πιστεύει η σημερινή Ευρώπη στο Ηλύσιον Πεδίον;».
Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Η περίπτωση Μακρυγιάννη: “Το συναίσθημα αφάνισε την κρίση” – Αλέξης Πολίτης

Μια αριστερή αποκαθήλωση της αριστερής αγιοποίησης του Μακρυγιάννη. Τι προσφέρει;

Με τον Μακρυγιάννη τα πράγματα δεν είναι ποτέ εύκολα. Η καθυστερημένη και τμηματική δημοσίευση των χειρογράφων του, η συγκυρία κάτω από την οποία προβλήθηκε το ένα απ’ αυτά, το άγνωστο και δαιδαλώδες 1821, όλα έρχονται να δέσουν με μια ασυνήθιστη και καθοριστική παράμετρο: την γοητεία που ασκεί στ’ αυτιά του κάθε αναγνώστη ο ιδιαίτερος και προς πάσα κατεύθυνση καταγγελτικός λόγος των Απομνημονευμάτων του. Πολλοί αξιόλογοι μελετητές έχουν ασχοληθεί με την ιστορική αξιοπιστία του Μακρυγιάννη, εντοπίζοντας αυτό που, υπό άλλες συνθήκες, δεν θα χρειαζόταν ανάλυση. Ο Μακρυγιάννης συνήθως μυθοποιεί, αποκρύπτει, υπερβάλλει. Πολλοί επίσης προσπάθησαν να εξηγήσουν αυτό το φαινόμενο.

Ο Αλέξης Πολίτης έκανε κάτι διαφορετικό. Συνόψισε σ’ ένα κείμενο, όχι μόνον τους λόγους για τους οποίους ο Μακρυγιάννης δεν αποτελεί αξιόπιστη ιστορική πηγή, αλλά ανέλυσε με παρρησία τους λόγους για τους οποίους ο Γιάννης Μακρυγιάννης αποτέλεσε ένα σύμβολο της ελληνικής αριστεράς, ιδιαίτερα από την περίοδο του β΄ παγκ. πολέμου. Κατέληξε, λέγοντας ότι η λογοτεχνική ανάγνωση επί της ιστορικής υπήρξε η κεντρική αιτία της παρανόησης πως το κείμενό του αποτελεί αξιόπιστη ιστορική πηγή. Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

“Σήμερον ο Ελληνισμός σταυρούται υπό Ευρωπαίων” (Ιωάννης Π. Ράγκος, 1879)

Περί επιδράσεως του Ελληνισμού επί τον Ευρωπαϊκόν πολιτισμόν

Ένα κείμενο 140 ετών με νοήματα σημερινά …

To 1879 ο Ι. Ράγκος, τελειόφοιτος της Νομικής, καθηγητής της Γαλλικής γλώσσας και υπομοίραρχος γράφει το κείμενο «Περί επιδράσεως του Ελληνισμού επί τον Ευρωπαϊκόν πολιτισμόν». Ο πατέρας, οι θείοι του αλλά και η προηγούμενη αυτών γενιά υπήρξαν αρματολοί της Δ. Ελλάδας. Ο Ράγκος αφιερώνει το κείμενο στον αντισυνταγματάρχη και πρώην υπουργό στρατιωτικών Βλάσιο Βαλτινό, επίσης απόγονο αρματολικής οικογένειας της Δ. Ελλάδας. Ως τις αρχές του 20ου αιώνα ο Ράγκος θα γράψει και άλλα έργα σχετικά με την Επανάσταση του 1821. Αυτό που τον διακατέχει είναι η αγωνία για το μέλλον της ημιτελούς Επανάστασης. Βρισκόμαστε στην περίοδο που προσαρτάται η Θεσσαλία. Ακολουθεί ο Μακεδονικός αγώνας, το κρητικό ζήτημα και ο Ράγκος, γνωρίζοντας τις διεθνείς συνθήκες (Συνθήκη του Αγ. Στεφάνου, Συνέδριο του Βερολίνου) θέλει να δηλώσει -μέσω του παρελθόντος- ποια πρέπει να είναι η μελλοντική πορεία της Ελλάδας. Σχετική με το ύφος του κειμένου είναι και η οικονομική κρίση που οφείλεται στον διακανονισμό των δανείων 1824-25 και την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές. Η «νέα δραχμή» αναφέρεται και στο εξώφυλλο του κειμένου.
Συνέχεια

Posted in Uncategorized | 2 Σχόλια