Η αυτογελοιοποίηση των πολιτικών μας είναι μονόδρομος

Αντίθετα, η καταστροφή των πολιτών δεν είναι

Το γεγονός της 11/9/2001, κυρίως όμως, ο covid-19 έδωσε την ευκαιρία στο πολιτικό σύστημα που εκπροσωπεί την παγκοσμιοποίηση του κακού να αντιστρέψει τη λογική.

Στέργιος Ζυγούρας

Μάρτιος 2020. Τι «μνημόνια»; Ζαλισμένοι από την πανδημία φασισμού οι Έλληνες, δεν προλαβαίνουν να μετρούν τα νέα μέτρα του ευρωπαϊκού «εκσυγχρονισμού» που έρχονται κατά ριπάς για το καλό τους: ψηφιοποίηση του κράτους, ψηφιοποίηση της οικονομίας, νέα εκπαιδευτικά συστήματα, πράσινη ανάπτυξη και … για να μην μακρυγορούμε, «πράσινα άλογα» με φόντο την «επανεκκίνηση» την οποία «δημοκρατικώς» επέλξε η σύνοδος στο Νταβός για όλο τον πλανήτη με ηγέτες του ιατρικού προσχήματος έναν προγραμματιστή Η/Υ που χρημάτισε ηγετικό στέλεχος της Microsoft κι έναν junior public health expert που χρημάτισε υπουργός Υγείας στη χώρα του. Στο εγχώριο ζήτημα, η γελοιότητα είναι εισαγόμενη. Πάντα ήταν.

Μπορεί να εφαρμοστεί ο ύψιστος φασισμός και η τέλεια τυραννία, χωρίς να εμφανιστεί η  γελοιότητα των πολιτικών; Αυτονόητα όχι, εφόσον η αντιστροφή της λογικής ταυτίζεται με την γελοιότητα. Είτε διαφημίσεις την νέα version της χώρας (Greece 2.0), είτε υπονοήσεις ότι το 1821 ο Αλέξανδρος Υψηλάντης έβαλε τέλος στην αντιεμβολιαστική πολιτική του Σουλτάνου (Επιχείρηση Ελευθερία), είτε πεις ότι για τις καταστροφές από τις πυρκαγιές φταίει το CO2 (κλιματική αλλαγή), είτε, είτε … το αποτέλεσμα είναι πάντα ίδιο: σε κάθε μείζονος σημασίας ζήτημα σε κάθε προσπάθεια που εμφανίζει το άσπρο ως μαύρο (και το αντίθετο), η παρουσία του πολιτικού αποτελεί ΓΕ-ΛΟΙ-Ο-ΤΗ-ΤΑ. Υπάρχει κάτι πιο γελοίο στο 2021 από το Σχέδιο ανάκαμψης και ανθεκτικότητας; Υπήρξε κάτι πιο γελοίο το 2010 από τον Ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης; Υπάρχει κάτι ποιο γελοίο από το να βρίσκεις αιτία δημιουργίας εθνικού κράτους με το όνομα «Μακεδονία» όταν καταστρέφεις το εθνικό κράτος με το όνομα «Greece»;

Η γελοιότητα σήμερα είναι δεδομένη όταν την επιστήμη την ορίζει η πολιτική. Οι δε πολιτικοί ηγέτες έχουν καταφανώς περιοριστεί (παγκοσμίως) εδώ και δεκαετίες στο ρόλο του εκφωνητή και του αρχιεκμαυλιστή, εσχάτως και του dealer.

Τα κόμματα είναι κομμάτια της ίδιας αοράτου αρχής, αν όμως αυτό δεν ήταν ορατό το 1974, έγινε ορατό στο διάστημα 2010-2020. Όχι μόνο στο κόμμα ΑΝΤΩΝΗ-ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, αλλά και όταν ιδρύθηκε ανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ (ΣΥΡΙΖΑ-βάλε κι εσύ μια συνιστώσα) και σημιτικό ΠΑΣΟΚ (ΝΔ-χάλασαν τα κομπιούτερ επί Μεϊμαράκη).

Βέβαια, τα πράγματα σήμερα είναι πολύ σοβαρότερα. Το να χλευάζει κάποιος το 1821 δεν είναι μόνο γελοίο. Πίσω από τη γελοιότητα κρύβεται το βαρύ, μαζικό και εκ προμελέτης έγκλημα σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, όμως, ας περιορίσουμε την ανάλυση στο πώς η φαιδρότητα και το αυτορεζίλεμα αποτελεί -ιστορικά- ένδειξη οργανωμένης παραποίησης, αλλά και συστηματικής αντιποίησης.

Η ευρωπαϊκή πολιτική γελοιότητα ήταν παρούσα τόσο στον 17ο, όσο και στον 18ο αιώνα. Τα νεωτερικά ξεσπάσματα σε Αγγλία και Γαλλία είχαν δώσει επαρκή δείγματα του λύκου που φορούσε προβιά αρνιού. Όμως λίγοι το κατάλαβαν και ακόμα λιγότεροι το εμπέδωσαν, αφού στους επόμενους αιώνες το πολίτευμα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας που εξαγόραζε συνειδήσεις και κατηύθυνε τα πάντα μέσω του χρήματος διαφημίστηκε χωρίς όριο. Kάθε αντίλογος περιθωριοποιήθηκε προκαταβολικώς και ο εκπρόσωπος του βαφτίστηκε «εχθρός του λαού». Η Συνθήκη της Βεστφαλίας θεωρήθηκε ως «μόνη λύση» στο «δυτικό πρόβλημα». Αντίδοτο στον δυτικό καπιταλισμό θεωρήθηκε ο σοσιαλισμός, χωρίς να φανεί ότι τον δεύτερο δημιούργησε ο πρώτος, ότι πρόκειται για δυο εκδοχές του υλισμού. Οι ναπολεόντειοι και οι παγκόσμιοι πόλεμοι αποδόθηκαν σε διαφορετικές αιτίες από τις πραγματικές. Η τεχνολογική ανάπτυξη και η άνοδος του βιοτικού επιπέδου έκρυβε την κενότητα των «δημοκρατικών δικαιωμάτων», έκρυβε την ταύτιση των διαφορετικών κομμάτων (την δήθεν «ελευθερία πολιτικής επιλογής»), όπως έκρυβε την καταστροφή γεωργίας-κτηνοτροφίας-αλιείας, τον αστισμό-φυλακή και γενικότερα, τον ολισθηρό δρόμο που οδηγούσε στον γκρεμό τον άνθρωπο του Θεού, γκρεμίζοντας κάθε είδους ταυτότητα που τον συγκρατούσε (εθνική, θρησκευτική, φύλου), κάθε είδους κοινωνικό θεσμό και αναδεικνύοντας την εξατομικευμένη ανθρώπινη μονάδα που θα έχει υλικές ανάγκες μόνο, θα ταυτοποιείται μ’ έναν αριθμό και θα δέχεται συνιδιοκτησία στο σώμα του από το παγκόσμιο κράτος μέσω του τοπικού.

Στην αντίστροφη «λογική» ο επιτιθέμενος πάντα εμφανιζόταν ως αμυνόμενος. Τι άλλαξε σήμερα σε σχέση με δυο αιώνες πριν; Έπεσε πολύ ο δελεασμός, ανέβηκε κατακόρυφα η τρομοκράτηση. Τα δυο όπλα που το κακό χρησιμοποιεί ώστε ο άνθρωπος να βλάψει τον εαυτό του παραμένουν μοναδικά. Γι’ αυτό και είναι πολύ πιο εμφανής η γελοιότητα, αφού στο στάδιο που βρισκόμαστε, απαιτούνται πολύ χαμηλότερης νοημοσύνης πολιτικοί, τελείως αστοιχείωτοι, ακαλλιέργητοι και άεργοι, ώστε χωρίς αναστολές να εκφωνούν αυτοεκπληρούμενες προφητείες, τερατώδη ψεύδη, αντιεπιστημονικές μπούρδες ή ακόμα και τις πιο εφιαλτικές αποφάσεις που τους διαβιβάζονται, ισχυριζόμενοι πάντοτε ότι όλα γίνονται ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ.

Ενδεικτικά (και μόνον):

 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.