ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ – Αφιέρωμα στον Απόστολο Καλδάρα (1922-1990)

Ένα ταλέντο που δεν το περιόριζε το ύφος. Ο μεγάλος συνθέτης που ξεκίνησε με το ρεμπέτικο, περνώντας στην μακρόχρονη πορεία του και από άλλα είδη τραγουδιού

Την χρονιά που ο Αποστόλης γεννιόταν στα Τρίκαλα, έφταναν εκεί οι πρώτοι Μικρασιάτες πρόσφυγες. Ο ίδιος θυμάται ότι έπαιζε με τα προσφυγόπουλα, με τόπια που τα έφτιαχναν από κουρέλια. Μεγάλη επίδραση θα έχει πάνω του το μικρασιάτικο τραγούδι που θ’ ακούει από την παιδική του ηλικία ν’ αντηχεί από τα υπόγεια, τους καφενέδες, τις μπακαλοταβέρνες. Γνώριζε ακόμα την βυζαντινή μουσική, αφού έψελνε στην Εκκλησία της γειτονιάς του. Οι γονείς του κατάγονταν από το Μέτσοβο. Ο Αποστόλης από παιδί έγραφε στιχάκια και  τα επένδυε με μουσική. Έμαθε μόνος του κιθάρα και στη συνέχει μπουζούκι. Το πρώτο σημαντικό τραγούδι του ήταν το «Μάγκας βγήκε για σεργιάνι«. Αμέσως μετά ήρθε η πρώτη μεγάλη επιτυχία «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι«, ένα πολιτικό-κοινωνικό τραγούδι που μετατράπηκε σε ερωτικό – ένεκα η λογοκρισία. Το (αριστερό) παλικάρι είναι «στο Γεντί» και «στο κελί» στον πρωτότυπο στίχο του Καλδάρα. Εγκατέλειψε την Γεωπονική Σχολή και αφιερώθηκε στη σύνθεση. Μετακόμισε από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα. Έπαιζε σε μαγαζιά και «γραμμοφωνούσε» δίσκους 78 στροφών. Στα πρώτα του βήματα στην δισκογραφία αντιμετώπισε προβλήματα. Τον βοήθησε ο Γιάννης Παπαϊωάννου. Παντρεύτηκε το 1952 και απέκτησε δυο παιδιά, την Μαίρη και τον Κώστα. Το 1965 αντιμετώπισε μια τραγωδία. Πέθανε η κόρη του, 11 ετών και αυτό τον έκανε να σταματήσει τις νυχτερινές εμφανίσεις για πάντα. Συνέχεια

Advertisements
Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1819 ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 (5ο μέρος)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 4Ο ΜΕΡΟΣ

4. 2. ΓΙΑΤΙ Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΘΕΙ ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΙΠΕ ΣΤΟΥΣ ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΡΙΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΔΕ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ;

«Η χριστιανή αμαζόνα (Αικατερίνη) με τον ανίκητο αντίπαλό της». Ο Ρωσο-αυστριακός πόλεμος του 1787 εναντίον των Οθωμανών δεν έγινε καθολικά δεκτός από τους χριστιανούς ηγεμόνες. Ενώ η μαϊμού-Γαλλία και ο Ισπανός βασιλιάς φαίνονται με το μέρος του σουλτάνου, επιδεικτικά απουσιάζει η βασική σύμμαχος του σουλτάνου Σελίμ Γ΄, η Αγγλία. Τότε ο Καποδίστριας ήταν παιδί. Μετά από 13 χρόνια, ο πατέρας του πήρε μέσω Σελίμ και τσάρου Παύλου τα «κλειδιά» της Επτανήσου Πολιτείας. Το 1819 ο Καποδίστριας έχει συσσωρευμένη πείρα πάνω στο θέμα των συμμαχιών και τον τσάρο Αλέξανδρο από κοντά. Όσα περιγράφονται στο γνωστό πλαίσιο της Φιλικής Εταιρείας δεν συνέβησαν για πρώτη φορά μετά τον Ναπολέοντα. Οι «Έλληνες» ήταν «μόνοι τους» και νωρίτερα.

Το 1811 ο Καποδίστριας φτάνει στην Βιέννη. Εκεί αναλαμβάνει για πρώτη φορά υπηρεσία στην ρωσική διπλωματία, σε μια θέση άνευ σημασίας· ουσιαστικά, δεν έχει αρμοδιότητες. Όμως ο Καποδίστριας δεν επεδίωξε να βρεθεί εκεί χωρίς λόγο. Στις 11 Οκτωβρίου ο υπουργός της αστυνομίας λαμβάνει εντολή να παρακολουθεί τον Καποδίστρια και στις 14 Νοεμβρίου ο Μέτερνιχ λαμβάνει την εξής αναφορά:

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Καποδίστριας προορίζεται, εκτός του κύριου ρόλου του, να προσηλυτίσει και οργανώσει κατά το πνεύμα της ρωσικής πολιτικής τους Έλληνες της Βιέννης. …συνδέεται με ορισμένους πλούσιους ελληνικούς εμπορικούς οίκους με διακλαδώσεις δια των οποίων είναι σε θέση όχι μόνον να ασκήσει επιρροή σε άλλους, αλλά και να συγκεντρώσει μέσω αυτών πληροφορίες πολιτικής φύσεως εκ πολλών περιοχών.

Συνέχεια

Posted in Uncategorized | 1 σχόλιο

Η έρευνα σχετικά με την ελληνική εμπορική διασπορά στον ρουμανικό χώρο τον 17ο -18ο αιώνα

Olga Cicanci (1940-2013)

Η Olga Cicanci γεννήθηκε στην πόλη Cahul της Βεσσαραβίας (σημερινή Δημοκρατία της Μολδαβίας) από οικογένεια ελληνικής καταγωγής. Αποφοίτησε το 1963 από τη Σχολή Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου και το 1976 κατέστη διδάκτωρ των ιστορικών επιστημών. Έκτοτε αφιέρωσε τη ζωή της στην έρευνα και στην πανεπιστημιακή διδασκαλία. Άφησε πίσω της ένα σύνολο μελετών, περίπου 150, κυρίως στη ρουμανική, γαλλική και ελληνική γλώσσα. Τα ενδιαφέροντά της περιελάμβαναν τόσο τις εμπορικές δραστηριότητες και τα ανθρώπινα δίκτυα στον χώρο της Ν.Α. Ευρώπης, όσο και ζητήματα πνευματικών ανταλλαγών.

Αρχίζοντας από τον 17ο αιώνα, οι έμποροι ήταν η πιο δραστήρια κοινω­νική κατηγορία της ελληνικής διασποράς και στα τρία ρουμανικά πριγκιπά­τα. Μερικοί από αυτούς ήταν περαστικοί άλλοι πάλι εγκαταστάθηκαν προ­σωρινά είτε μόνιμα και άνοιξαν μαγαζιά όπου πωλούσαν εμπορεύματα που κατέφθαναν από τις αγορές της Ανατολής, κυρίως της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά και από εκείνες της νοτιο-ανατολικής και της κεντρι­κής Ευρώπης, από τη Ρωσία και την Πολωνία. Μερικοί από τους έλληνες εμπόρους επενδύουν τα κέρδη τους σε σπίτια και μαγαζιά αλλά και σε τσι­φλίκια, κυρίως στη Μολδαβία και στη Βλαχία, κατέχουν υψηλά αξιώματα, μεγάλης σημασίας, συγγενεύουν με ρουμανικές οικογένειες (μερικοί μάλιστα αλλάζουν και το επώνυμό τους παίρνοντας τα ονόματα των τσιφλικιών που απέκτησαν και γίνονται: Popescu, Jianu κ.λπ.). Και όλα αυτά γίνονται έναν αιώνα πριν την αποκαλούμενη «εποχή των Φαναριωτών». Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1819 ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 (4ο μέρος)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 3Ο ΜΕΡΟΣ

4. Συμπληρωματικά στοιχεία για μια ερμηνεία της επίσκεψης Καποδίστρια στην Κέρκυρα (1819)

4.1. ΠΟΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΑΛΗΚΙ ΤΟΥ ΑΛΗ ΠΡΟΩΘΗΣΕ Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ; ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ;

Στις 13-5-1819 (μια βδομάδα μετά την αναχώρηση του Καποδίστρια, αν η ημερομηνία είναι στο Ιουλιανό ημερολόγιο), ο πρόξενος της Ρωσίας στην Πάτρα Ιω. Βλασσόπουλος ειδοποιούσε τον πρέσβη της Ρωσίας στην Κων/πολη Στρογκανώφ ότι ο λόγος για τον οποίο εστάλη ο διερμηνέας του προξενείου Ιω. Παπαρρηγόπουλος στον Αλή πασά γνωστοποιήθηκε στον Καποδίστρια, ότι ο τελευταίος μεσολάβησε στο ζήτημα Ρωσίας-Αλή δίνοντας οδηγίες στον Παπαρρηγόπουλο και ότι (ο Βλασσόπουλος) στέλνει τις «Παρατηρήσεις» που έλαβε από τον Καποδίστρια σχετικά με τις καλές υπηρεσίες που μπορούσαν να προσφέρουν οι Έλληνες στην πατρίδα τους. Συνημμένως στέλνει σύντομο κείμενο με τίτλο «Σχέσεις του Πελοποννησιακού Προξενείου με τον Αλή πασά», που λέει ότι ο πασάς επιθυμεί την έναρξη διαπραγματεύσεων με την αυτοκρατορική αυλή της Ρωσίας· ότι ο πασάς θα αδράξει την πρώτη ευκαιρία ρωσοτουρκικού πολέμου για να ανεξαρτητοποιηθεί από τον Σουλτάνο και να θέσει την εξουσία του υπό την αιγίδα του Ρώσου αυτοκράτορα. Πρακτικά, το τελευταίο σημαίνει ότι θα δημιουργήσει μια ανεξάρτητη βασιλευομένη συνταγματική δημοκρατία με διοίκηση χριστιανών, μουσουλμάνων, εβραίων, αναλογική με τους πληθυσμούς. Ή, έστω, κάτι παρεμφερές. Συνέχεια

Posted in Uncategorized | 2 Σχόλια

Οι Ηπειρώτες έμποροι και ευεργέτες, μεγαλούργησαν στην πόλη Νίζνα της Ουκρανίας

Γράφει η Μαίρη Τζώρα

Με πρωτοπόρους Ηπειρώτες έμπορους και ευεργέτες, στην πόλη Νίζνα της Ουκρανίας, που βρίσκεται 100 χιλιόμετρα βόρεια του Κιέβου, άκμασε μία από τις πλέον σημαντικές και πλούσιες ελληνικές κοινότητες τους περασμένους αιώνες.

Ο Κώστας Πέτσιος, καθηγητής Φιλοσοφίας της Ιστορίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, επισημαίνει πως Ρώσοι ιστορικοί σημειώνουν ότι, από τον 17ο αιώνα η πόλη Νίζνα της Νότιας Ρωσίας, μετατρέπεται σε κέντρο ελληνικής μετανάστευσης και οι Έλληνες κάνουν αισθητή την εμφάνιση τους, με το «Αδελφάτο» και το «Γραικικό Μαγιστράτο» της Νίζνα, ενώ στην συνέχεια με τη Φιλική Εταιρεία στην Οδησσό. Μέσα από αρχειακές πήγες, όπως αναφέρει ο κ. Πέτσιος, διαπιστώνουμε ότι «οι Έλληνες κατέστησαν τη Νίζνα κέντρο εμπορίου, μία πόλη στην οποία αναπτύχθηκε παράλληλα μια κοινωνική, πολιτιστική-παιδευτική δυναμική». Το 1670, ένας ιερωμένος από το Αγγελόκαστρο της Αιτωλοακαρνανίας, ο παπά-Χριστόδουλος μεριμνά για την ανέγερση δύο εκκλησιών. Η πρώτη αφιερωμένη στους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ και η δεύτερη στους Άγιους Πάντες. Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Ο Καποδίστριας τα ήξερε όλα!

Αναδείχτηκε η ρευστότητα των συσχετισμών και o ανταγωνισμός των συμφερόντων, στο πλαίσιο του οποίου η έκρηξη της Επανάστασης του 1821 και τα στρατιωτικά της επιτεύγματα κατέστησαν το ελληνικό επαναστατικό κίνημα αυτόνομο υποκείμενο διαμόρφωσης των εξελίξεων.

Συνέχεια

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1819 ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 (3ο μέρος)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 2Ο ΜΕΡΟΣ

3. «Παρατηρήσεις πάνω στα μέσα βελτίωσης της τύχης των Ελλήνων» (Κέρκυρα, 1819)

Η Επιστολή δημοσιεύεται επίσης στο «Αρχείον Ιωάννου Καποδίστρια» (1985, Τόμος Στ΄), στα γαλλικά και σε ελληνική μετάφραση. Ο Καποδίστριας μπαίνει άμεσα, χωρίς πρόλογο, στο θέμα. Στην πρώτη παράγραφο -καλυμμένα πάντα- αναφέρεται στις αποτυχημένες επαναστατικές προσπάθειες που προηγήθηκαν, στην «αληθινή πορεία» της ελπιδοφόρας Φιλικής Εταιρείας και στο πώς αυτή θα επιτύχει τον εθνικό στόχο: «με οδηγό τις αρχές του Ευαγγελίου». Ταυτόχρονα περιγράφει και την έννοια της αδελφότητας εντός της Φιλικής: «Είμαστε όλοι αδέλφια – συγκροτούμε έθνος [πολιτικό, δηλαδή κράτος] χωρίς όμως να παρεκκλίνουμε καθόλου από την ηθική της αγίας μας θρησκείας». Συνέχεια

Posted in Uncategorized | 2 Σχόλια